ANIMADOS

Que instrumentos musicais identificas?

Que signos musicais recoñeces?

CONCERTO GROSSO MODO

LIVE  MUSIC

HIGH  NOTE  CLIP

BOLERO DE RAVEL

WORLD TOUR MUSIC: IRLANDA; Vendendo peixe en DUBLÍN

Velaí está. É Molly Malone, unha pesca que vendía peixe polas rúas de Dublin, ou cando menos isa é a triste historia que escoitarás cantar en tódolos pub's da verde Ireland (Irlanda, para nós). 

 

Esta é a letra da canción

E velaí queda a partitura. Lembra que, si premes na partitura, abrirase NOTEFLIGHT e cando premas no triángulo vermello do ángulo inferior esquerdo poderás escoitar a melodía ao tempo que les as notas.

E agora imos escoitala en distintas voces.
Na versión tradicional de THE DUBLINERS

Na voz de Sidnead O'Connor

Na versión de U2

E agora imos cantada nós:

IMAXES E MÚSICA

Velaí algunhas IMAXES CON MÚSICA: historias curtas pero estupendas.

SWING OF CHANGE

O VENDEDOR DE FUME

O PIANO

A    LÚA

CANTÁDEME UN MAIO

Chegou MAIO e con él a festa da primavera das aldeas e vilas galegas. Velaí algunhas coplas do cancioneiro tradicional que falan desa festa. Lembra que si clicas na partitura abrirase o NOTEFLIGHT e poderás escoitala se premes no triángulo vermello do ángulo inferior esquerdo.

AÍ VEN O MAIO 

Aí vén o Maio

pra Vilariño

aí ven o Maio

saír ó camiño.

Este é o Maio

que maiño é;

este é o maio

 que anda de pé.

LEVÁNTATE  MAIO 

Levántate  Maio

que tanto durmiches

pasou o inverno

e non o sentiches.

E víste-lo Maio

e vístelo ben;

se é que non o vistes

 velaí vos vén.   

MAIO, MAIO ENTRA DE CREGO 

Maio, maio
entra de crego
Non revolva-lo tempo xurando.
Maio, Maio
da cruz da mariña
Bótennolo maio, señores caballeros
Se non teñen maios pois bótennos diñeiro

Ahí ven o Maio pola calle do Sol
Ahí ven o maio de roubar ó valedor.
Ahí ven o Maio pola calle do Medio
Ahí ven o Maio de roubar o velo-velo.
Ahí ven o Maio pola calle de Abaixo
Ahí ven o Maio de roubar o Tirabaixo.
Ahí ven o Maio por riba das silveiras
Ahí ven o Maio de roubar ás costureiras.
Ahí ven o Maio pola calle de Arriba
Ahí ven o Maio de roubar á Maravilla.

Escoita esta cantiga na versión de NA LÚA, un grupo do Porriño que, aló polos anos 80, encheu de marcha estas coplas tradicionais.

 Aínda que a tradición dos Maios é ben antiga e celebrábabase en toda Galicia, son as provincias do Sur (Ourense e Pontevedra) onde máis e mellor permanece.

Vai seguindo o fío:   VERBAS  -   SONS   -  IMAXES

Un poeta ourensán,  Manuel Curros Enríquez, escribiu hai cento trinta e cinco anos un belísimo poema que contaba como a rapazada da súa vila, Celanova, ía cantando polas casas e mesmo pedindo algún agasallo cando chegaba o tempo dos maios. Cen anos máis tarde Luis Emilio Batallán, un rapaz de Caldas de Reis, leeu  o poema dos maios; empezou a rebulirlle nos miolos unha melodía, e converteu aquel vello poema en canción. E trinta e cinco anos despois, velaí está, agora convertido en "película".

O MAIO

Aí vén o maio

de frores cuberto ...

Puxéronse á porta

cantándome os nenos;

i os puchos furados

pra min estendendo,

pedíronme crocas

dos meus castiñeiros.

Pasai, rapaciños,
calados e quedos;
que o que é polo de hoxe
que darvos non teño.
Eu sonvos o probe
do pobo gallego:
pra min non hai maio,
pra min sempre é inverno! ...

Cando eu me atopare
de donos liberto
i o pan non me quiten
trabucos e préstemos,
e como os do abade
frorezan meus eidos,
chegado habrá estonces
o maio que eu quero ...

Queredes castañas
dos meus castiñeiros? ...
Cantádeme un maio
sin bruxas nin demos;
un maio sin segas,
usuras nin preitos,
sin quintas, nin portas,

nin foros, nin cregos.

Manuel Curros Enríquez, Aires da miña terra

E para rematar, imos descubrir como construiu o seu MAIO a comunidade educativa do CEIP Campolongo de Pontevedra.

WORLD MUSIC TOUR: NEPAL ENTRE BÁGOAS

NEPAL ENTRE BÁGOAS

Empapad@s de tristura achegámonos hoxe ao teito do mundo: NEPAL.

Deixovos un vídeo para coñecer o país que foi e a música que lles acompañou.

Fixádevos nas facianas felices das nenas ofrecendo seu baile na rúa para quen quixer se sorprender  e  disfrutar.

Os STRADIVARIUS do PALACIO REAL de Madrid

O Palacio Real de Madrid garda a mellor colección de Stradivarius do mundo. E vos estaredes preguntando " eso que é"?. Pois  Antonio Stradivari foi o primeiro dunha familia de luthier (constructores de instrumentos) que viviron en Cremona (Italia) hai 300 anos. Un instrumento (e máis os de corda frotada) é un obxecto de construcción minuciosa, precisa, exacta, e complicada. Velaí podes ver, en 3 minutos, un longo proceso que dura meses (porque non boto contas dos 25 anos nos que a madeira debe secarse ata poder ser utilizada)

Pero os instrumentos feitos por Stradivarius son dunha sonoridade moi especial, espléndida. Ademais de ser obxectos de gran beleza, cunha moi delicada ornamentación. Hoxe consérvanse uns 600 instrumentos elaborados por esta familia. Para que vos fagades unha idea do seu valor, direivos que no ano 2011 foi subastado un deles por 17.000.000 dólares (si, lestes ben, 17 millóns de dólares).

Os científicos danlle moitas voltas ás causas do seu peculiar son: que si o tempo de secado das madeiras de arce e abeto; que si as condicions de corte e secado da madeira; que si a composición das distintas capas de barniz...

Semella o título dunha novela: "O misterio do barniz de Stradivarius", pero é o título do brevísimo e interesante vídeo que vos propoño.

Cando visitedes o Palacio Real, prestade moita atención e gravade na vosa memoria as imaxes deses instrumentos únicos e excepcionais. Velaí vos deixo un último vídeo para que poidades escoitalos (xa, xa sei que moito mellor sería poder escoitalos alí mesmo... pero non sei eu se será posible...)

Música no MUSEO

Aproveitando que o alumnado de Sexto vai facer unha excursión a Madrid, imos entrar con eles nunha das máis importantes Pinacotecas do mundo: O MUSEO DO PRADO. E neste máxico lugar faremos unha visita moi especial porque iremos na procura de cadros que "teñan música", é dicir, imos disfrutar con representacións de músicos, instrumentos e bailes ou danzas de distintas é pocas e diferentes culturas.

Empezamos cun instrumento ben coñecido para nós, moi utilizado na nosa música tradicional: a zanfoña.

O CEGO TOCANDO A ZANFONA de George La Tour

Desde o século XV ata principios do XX os músicos cantaban coplas e tocaban instrumentos polas rúas e plazas das vilas, procurándose algunhas moedas. O francés George La Tour pintou a un deles, un vello cego que apreta con forza o manubrio da súa zanfona. Podería ser unha personaxe de calquera novela picaresca. O perfil enrugado e canoso do vello cego recortado sobre un fondo escuro, contrasta co instrumento que ocupa gran parte da imaxe, e está pintado con gran detalle e fortemente iluminado. O aspecto desaliñado, a probreza das roupas sorpréndenos pola delicadeza da cinta rosa do instrumento. 

Disfruta do cadro e, mentres escoitas"O Romance de don Gaiferos" interpretado por Faustino Santalices, e poderás sentilo tal e como sonou polas feiras e prazas durante moitos séculos.

EL  OÍDO de Pedro Pablo Rubens

Euterpe, a musa da música,  está representada tocando un laúde no salón dun elegante pazo. No seu redor, gran variedade de instrumentos, partituras, obxectos sonoros (reloxos, campaiñas, trompas de caza...), paxaros... No fondo á esquerda hai un grupo que toca música. Nas paredes hai cadros que representan historias mitolóxicas que teñen que ver coa música: "O concerto dos Deuses", " Orfeo dominando ás feras coa súa música" ou " O anuncio dos ánxos aos pastores".

Se clicas aquí ( Canon )  poderás escoitar como sona unha das partituras que está representada no cadro.

  O BAILE NA BEIRA DO MANZANARES de Francisco de Goya

En 1777 Francisco e Goya pintou este cadro que ía a ser a "plantilla" para un tapiz que adornaría un salón no pazo dos Príncipes de Asturias. Representa un grupo de madrileños bailando entretidos nun día de festa na beira do Río Manzanares. Guitarra, bandurria, palmas, voz... é música popular, aínda que os bailadores e bailadoras parecen un pouco tesos.

O cineasta Carlos Saura adicou unha película a amosar a vida de Goya e do Madrid do seu tempo. Presta atención e descobre como recrea a festas de San Isidro.

O XARDÍN DAS DELICIAS de O Bosco

Este enigmático cadro é unha das xoias do Museo.  Segue este enlace   Audioguía infantil   e atoparás unha estupenda explicación que te axudará a entendelo.

Agora xa sabes que para o Bosco a Música era algo maligno. Velaí alguns detalles dese Inferno Musical.

Entre as extranas figuras que imaxinou este sorprendente holandés (Hieronymus Bosch - O Bosco) hai un home que ten unha partitura musical marcada no seu cu.

Esa partitura sona así: